Ja, det har eg virkelig!!
I natt skreik ni frå 04-07!!! Eg var trøtt, sliten og lei som ei gammel fele! At eldste dreiv å var vanskelig gjorde det jo heller ikkje betre...
Feks var kopppen til Jo (eldste) det einaste som fekk Ni til å slutte å skrike. Men neida, den kunne han ikkje dele for alt i verden! Til slutt blei eg så forbanna på den koppen at eg kasta den ut i gangen (jada, vanvittig modent og lurt av meg) og sa at klarte dei ikkje å dele, så skulle ingen av dei få den... Og eldste laug om både bæsjing og smokker "forsvant" for å få oppmerksomhet (seier seg sjøl at ein baby som hylskriker får mest oppmerksomhet). Jada, Ni sovna kl 7, og eldste og eg sto like godt opp...
Og då sa eg unnskyld for at eg var så sint, og forklarte igjen (gjorde det nokon gonger i natt også, men kanskje ikkje fullt så rolig) at eg var veldig, veldig trøtt på grunn av skrikinga... Og at det var ikkje meininga å kjefte sånn på han, men at eg var berre så trøtt og sliten at eg blei sintare enn eg skulle.
Og når Ni sto opp etter ein time, var han sååå søt
Jo satte eine favorittleiken hans framfor han, så han skulle kunne leike med den =) Og pratan med sånn "prate til baby"stemme 
Men så, når eg skulle feste han i bilen for å reise i bhg, så smilte han til meg, tok tak i armen min og kyssa meg tilbake <3 Snakk om å klare å snu dagen min fullstendig Eg valgte naturligvis å tokle det som eit "eg skjønner at du ikkje mente å bli så sint, mamma <3
Og humøret mitt skifta frå å tenke at dette var en drittdag til å føle at kanskje dagen ikkje er så verst
I natt skreik ni frå 04-07!!! Eg var trøtt, sliten og lei som ei gammel fele! At eldste dreiv å var vanskelig gjorde det jo heller ikkje betre...
Feks var kopppen til Jo (eldste) det einaste som fekk Ni til å slutte å skrike. Men neida, den kunne han ikkje dele for alt i verden! Til slutt blei eg så forbanna på den koppen at eg kasta den ut i gangen (jada, vanvittig modent og lurt av meg) og sa at klarte dei ikkje å dele, så skulle ingen av dei få den... Og eldste laug om både bæsjing og smokker "forsvant" for å få oppmerksomhet (seier seg sjøl at ein baby som hylskriker får mest oppmerksomhet). Jada, Ni sovna kl 7, og eldste og eg sto like godt opp...
Og då sa eg unnskyld for at eg var så sint, og forklarte igjen (gjorde det nokon gonger i natt også, men kanskje ikkje fullt så rolig) at eg var veldig, veldig trøtt på grunn av skrikinga... Og at det var ikkje meininga å kjefte sånn på han, men at eg var berre så trøtt og sliten at eg blei sintare enn eg skulle.
Og når Ni sto opp etter ein time, var han sååå søt
Jo satte eine favorittleiken hans framfor han, så han skulle kunne leike med den =) Og pratan med sånn "prate til baby"stemme Men så, når eg skulle feste han i bilen for å reise i bhg, så smilte han til meg, tok tak i armen min og kyssa meg tilbake <3 Snakk om å klare å snu dagen min fullstendig
Eg valgte naturligvis å tokle det som eit "eg skjønner at du ikkje mente å bli så sint, mamma <3 Og humøret mitt skifta frå å tenke at dette var en drittdag til å føle at kanskje dagen ikkje er så verst
