Ingenting, absolutt ingenting tilseier at eg ikkje har tenkt til å ta opp babygullet når han våkner og skriker.. men seriøst, når han ser hodet mitt dukke opp og seier "eit lite øyeblikk, så skal du få mat...".. så hiver eg av meg den upraktiske tskjorta... Og han? Han hyler som ein stukken gris.. blodig fornærma fordi han kan sjå meg, uten å bli tatt opp..
Aldri i heile ditt liv kjære venn, har mamma latt deg ligge aleine lenger enn det tar å komme seg frå a til b! Eg kjem med ein gong du gir tegn til å vere våken.. Kan du ikkje stole på at eg ikkje har tenkt til å begynne med å la deg skrike heller? Tskjorta skulle av fordi DU skulle få mat, vennen! Det er liksom ingenting å bli lei seg for? Og du var ikkje SÅ svolten, for du var mest opptatt av å smile til meg
skyldfølelse fordi du kunne tru noko så vondt om meg, så du måtte le litt for å vere så hysterisk?
...og sånn går no dagane
Aldri i heile ditt liv kjære venn, har mamma latt deg ligge aleine lenger enn det tar å komme seg frå a til b! Eg kjem med ein gong du gir tegn til å vere våken.. Kan du ikkje stole på at eg ikkje har tenkt til å begynne med å la deg skrike heller? Tskjorta skulle av fordi DU skulle få mat, vennen! Det er liksom ingenting å bli lei seg for? Og du var ikkje SÅ svolten, for du var mest opptatt av å smile til meg
skyldfølelse fordi du kunne tru noko så vondt om meg, så du måtte le litt for å vere så hysterisk? ...og sånn går no dagane
du skjønner vel at du bruker for lang tid?? Du skulle forutsett at han snart ville våkne, og tatt av deg tskjorten på forhånd! Vil neste gå så langt som å si at du er en dårlig mor.. makan! 
