Må snika litt på denna her! Mange skjønnar ikkje konsekvensar av sine handlingar! For ein del år tilbake da eg var 18år, hadde eg overnatting av ei vennine. Me to og ei til skulle stå opp tideleg dagen etterpå og reisa til Oslo. Første turen til Oslo med lappen og bil
Gleda oss veldig!
På natta byrjar noko å kødde ringa til meg og ho som overnatta. Var ikkje noko stress i begynnelsen, men vart ekklare og ekklare! Til slutt vart me nervøse og likte det ikkje! Me bestemte oss for å bytta soverom opp i andre etg.
Det vart stille på telefonen, og plutseleg byrjar ringeklokka på døra å gå berserk! Det ringte på i eitt sett, banka og hammra leeeenge! Me var så nervøse at me låg heilt stille i senga. Bevegde oss ikkje i det heile tatt! Etterkvart lista eg meg ut, henta ein kjøkkenkniv og gjekk ned på rommet mitt (utsikt til døra). Prøvde og sjå om det var nokon der, men såg ingen.
Resten av natta var det roleg.
Me sto opp kl 6, åt frukost og gjorde oss klare og reiste. Når me kom ned til hovedvegen var det ein del folk som stod samla og såg utover fjorden. Lurte sjølvsagt på kva som foregikk, men orka ikkje å stoppe. Vel framme i Oslo 5 timar etterpå, får me veta kva som har skjedd: ein liten motorbåt med to personar hadde gått rundt. Dei hadde byrja å svømte mot land, men kun den eine hadde klart seg. Han som klarte seg hadde prøvd å få kontakt med folk slik at ein kunne få ringt nødetatane. Me budde nærma stranda og han som klarte seg var min fadder. Han såg at min bil stod i tunet og tenkte derfor at eg var heima = ringeklokka som gjekk berserk og banking/hammring på døra.
Sannsynlegvis hadde det ikkje gjort noko forskjell for han som døde - han var mest sannsynleg død lenge før. Men kanskje ein hadde klart og finna han før. Tok tre veker før dei fant han i fjorden.
Eg fant ut kven som hadde kødde ringt til meg den natta - og eg hadde ingen problem med å gi dei dårleg samvittighet for det dei hadde gjort. Tvilar sterkt på at dei gjer noko slikt igjen....
